Archive for februari, 2012

Zwabberen?

In het NRC Handelsblad van dit weekend schrijft een historicus een artikel over de Partij van de Arbeid. Wat is de toekomst nog voor deze politieke partij? Waar het CDA lange tijd het kompas van de religie kon gebruiken (en hen bij tijd en wijle uit de wind hield) heeft de PvdA geen richtinggevende beginselen meer die het onderscheidt van andere partijen. Wim Kok heeft de partij, min of meer, stuurloos gemaakt toen de “ideologische veren” werden afgeworpen. Voor OR’s is hier een interessante parallel te trekken. De aantrekkelijkheid van OR’s is afgenomen doordat de medezeggenschap er niet echt in slaagt zijn verschil duidelijk te maken. Waar staat een OR voor? Veel OR’s stellen een missie en visie op maar in de concrete vertaalslag verdampt deze tot droge teksten in adviezen. OR’s zouden voor zichzelf moeten kijken welke kleur veren hen het beste staat en deze in teksten en achterbanraadplegingen goed voor het voetlicht moeten krijgen. OR’s die klagen dat zij weinig contact hebben met hun achterban hebben dit vaak te wijten aan gebrek aan contact met hen en het ontbreken van een helder geluid. Helpt u mee de medezeggenschap weer een stevig smoel te geven om zo de arbeidsverhoudingen in Nederland te verstevigen?

Powerplay of realistisch

Afgelopen week heeft de OR die negatief wenste te adviseren (zie vorige bericht) rondom een voorgenomen besluit over reorganisatie van de organisatie gesproken met de directie. De inzet van de or: terugtrekken van de adviesaanvraag of een negatief advies. Het terugtrekken zou de juridische procedure teniet doen. De bestuurder kwam met de reactie: we laten de adviesaanvraag ‘op tafel’ liggen. Ik trek hem in ieder geval niet terug. Deze juridische patstelling is nu ontstaan en moet doorbroken worden. Een gesprek met de Raad van Toezicht bood uitkomst (wellicht) maar ook hier werd gesteld dat de adviesaanvraag best ‘open’ kan blijven. De or heeft zich sterk getoond door voet bij stuk te houden: onderbouwing ontbreekt, systematische analyse eveneens en de financiële noodzaak is niet aangetoond. De bestuurder heeft inmiddels een nieuwe poging gedaan om weer aan tafel te gaan zitten. De inzet is toch dat we er uit moeten kunnen komen? Deze bereidheid is er zeker maar niet tegen iedere prijs.

Sociaal plan nodig of niet?

“De bestuurder stelt dat de OK bij een adviesaanvraag niet zoveel waarde hecht aan de aanwezigheid van een sociaal plan”, aldus een OR-lid. “Dat waag ik te betwijfelen”, zei ik maar, zo vervolgde ik, “we hebben ons huiswerk gedaan en een jurist stelt ook dat de aanwezigheid van duidelijkheid over de opvang van de gevolgen voor de medewerkers nodig is om deze adviesaanvraag af te handelen”. Bestuurders proberen soms een beetje te testen. De OR in kwestie wordt geconfronteerd met een organisatieaanpassing waarvan de onderbouwing mager is (heel mager). Het zit vooral in het hoofd van de bestuurder (of in die van externen) en hij kan de OR niet overtuigen waarom dit nu juist de weg is die de organisatie in moet slaan. De OR wil echt zorgen dat de medewerkers (die wegmoeten en die blijven) niets overkomt (de sector ligt nogal onder vuur) en wil dat alles wordt gedaan om hen aan een goede opvang te helpen. Deeladviezen lijken niet de oplossing te zijn. De kaders voor de keuze zijn, zoals gesteld, mager en dat maakt dat een deeladvies op onderwerp 1 eigenlijk indirect een goedkeuring voor de koers behelst. Deze toenadering van de bestuurder werd dus afgewezen door de OR. Het zal een spannende lente worden en het strategisch samenwerken met de vakbondsbestuurder geeft de OR in ieder geval ruimte om te handelen. Dat geeft rust en maakt ook dat de hete soep soms aan de vakbondsbestuurder kan worden opgediend en de OR zijn handen vrij heeft om voor de organisatie te zorgen.